audio audioduration (s) 3.19 10.1 | transcription stringlengths 16 128 | file_name stringlengths 19 19 |
|---|---|---|
Мая гаспадыня, фраў Залеўскі, дазволіла мне варыць каву ў пакоі. | 32b9505113a0be6.mp3 | |
Тое, што яна падавала, было занадта слабое, асабліва з пахмелу. | 3a831a4f9604ae1.mp3 | |
На дварэ было свежа і ясна. Я паставіў прымус на лаўку і пачаў шукаць каву. | 352c668ae4d959a.mp3 | |
Назаўтра была нядзеля. Я позна спаў і прачнуўся, калі промні сонца ўпалі мне на пасцель. | f89a8f1cc3c28b1.mp3 | |
Я ўжо два гады жыў у пансіянаце Залеўскі. Месца мне падабалася. | ab1d11e1193cf01.mp3 | |
І спакойнымі вечарамі можна было падумаць, што жывеш у вёсцы. | c78eabd442a2eba.mp3 | |
Было куды пайсці: побач дом прафсаюзаў, кафэ інтэрнацыяналь і рэстаран, | 8eebcc3fa7d0190.mp3 | |
Перад домам, акрамя таго, былі старыя могілкі. На іх раслі дрэвы, як у парку. | f660c2899bc20c6.mp3 | |
Але спакойна ставаў вельмі позна, | e85807ece509990.mp3 | |
У скарбонку фраў Залеўскі могілкі прыносілі надзейны прыбытак. | 8fe96912731dede.mp3 | |
Пры рэкламацыях яна настойвала: але, панове, падумайце толькі, | d2e948c2c5e2948.mp3 | |
Яна хваліла свежае паветра і шырокія далягляды, і за гэта брала больш высокую плату. | 0147516588f1007.mp3 | |
Я апранаўся вельмі павольна. Гэта надавала мне адчуванне нядзелі. | e79b288084439de.mp3 | |
Я ўмыўся, пахадзіў па пакоі, пачытаў газету, згатаваў каву, | 9402342051b577e.mp3 | |
Паслухаў спеў птушак у высокіх дрэвах на могілках. | c33bdaf8a92f245.mp3 | |
Яны спявалі, як маленькія срэбныя флейты святога Бога, | 47684608462fba3.mp3 | |
Я выбіраў сарочку і шкарпэткі. | affe2f26986bd76.mp3 | |
Хоць выбіраць асабліва не было з чаго, з некалькіх сарочак і пар шкарпэтак я выбіраў так, быццам іх было ў дваццаць разоў больш. | 1c0537f131c2eef.mp3 | |
Насвістваючы, я павыкідваў усё з кішэняў: дробязь, нож, ключы, | 2daa4bea6f018cf.mp3 | |
учорашняя паперка з імем дзяўчыны і нумарам тэлефона. | 174ad4e97820e62.mp3 | |
Патрыцыя Хольман. Дзіўнае імя. Патрыцыя. | a4831391247c265.mp3 | |
Я паклаў паперку на стол. Няўжо гэта сапраўды было ўчора? | c65fe032f9c41ee.mp3 | |
Як далёка ўсё адышло, амаль забылася ў шэрым тумане алкаголю. | 1041f982d5f9c03.mp3 | |
За выпіўкай жыццё было цудоўнае. | 8e508c918c7d0ee.mp3 | |
Ой, ты хутка рабіўся цэльным. | 1bcf801e05106cb.mp3 | |
А магчыма, і не. Днём усё выглядала інакш, чым вечарам. | 5cddfdb1885616c.mp3 | |
Але паміж вечарам і раніцай зноў утвараліся прагалы, як быццам міналі гады. | e35509709cdb372.mp3 | |
Я сунуў запіску пад стос кніжак. Пазваніць? Магчыма. | 0cb8cca8aecf462.mp3 | |
Шчыра кажучы, я жыў спакойна і быў задаволены. | b08e6858d2162b0.mp3 | |
Даволі хапіла шуму ў апошнія гады. | 7911c70a371de4f.mp3 | |
Толькі не падпускай нічога блізка да сэрца, гаварыў Кёстэр. | 37c7be4649d64d1.mp3 | |
Тое, што падпусціш, захочаш утрымаць, а ўтрымаць нельга нічога. | f0383208bf65f1b.mp3 | |
У гэты час у суседнім пакоі пачаўся ранішні верхал. | 4a45b5157e2b703.mp3 | |
На хвілінку я прыслухаўся. Сварыліся муж з жонкай, Хасэ. | 00aa0f990a4f2f1.mp3 | |
Калі б яны мелі трохпакаёвую кватэру з кухняй для гаспадыні, ды каб яшчэ дзіця, магчыма, гэта была б шчаслівая сям'я. | 8cc1f6ce11b006b.mp3 | |
Я шукаў капялюш, які, відаць, учора некуды закінуў. | cbf86d26664bf7f.mp3 | |
Яны ўжо пяць гадоў жылі тут у маленькім пакойчыку. Гэта былі нядрэнныя людзі. | 0d9dbbf879016a8.mp3 | |
Яны ўвесь час натыкаліся адно на аднаго. | c4ad28d72a25118.mp3 | |
Але кватэра каштавала шмат грошай, а дзіця ў гэтыя ненадзейныя часы, | ed0b4007e062e27.mp3 | |
Жонка стала істэрычкай, а муж увесь час баяўся страціць сваё месца. | 9954c28528416c8.mp3 | |
Тады б капцы. Яму было сорак пяць гадоў. | 29479acc2ad320d.mp3 | |
Беспрацоўнага яго ўжо больш ніхто не прыняў бы. У гэтым была бяда. | f3b96b107dd67ea.mp3 | |
Я хацеў ціхенька ўцячы, але пачуўся стук у дзверы, у пакой уваліўся Хасэ. | 60e232baa6284c5.mp3 | |
Раней чалавек страчваў пазіцыі паволі, і заўсёды з'яўляліся новыя магчымасці, каб падняцца. | fba79717851e195.mp3 | |
А сёння за кожным звальненнем адразу прадонне вечнага беспрацоўя. | 61757673779d721.mp3 | |
Ён плюхнуўся ў крэсла. | 386213b981ec898.mp3 | |
Сціплы, старанны служыць. | 684dfcee8da35e9.mp3 | |
Я больш не вытрываю. Гэта быў па сутнасці мяккі чалавек, | 959a08f8e473582.mp3 | |
Але якраз такім было сёння цяжэй за ўсіх. | 4756aed899755c2.mp3 | |
Ды ім, бадай, было заўжды найцяжэй. | b24bedb10e8ee23.mp3 | |
Сціпласць і стараннасць ацэньваюцца належным чынам толькі ў раманах. | 94ff33f5699fc69.mp3 | |
Ну толькі падумайце, у канторы зноў два звальненні. Наступны я. Вось убачыце, я! | 371716685d401b2.mp3 | |
У гэтым страху ён жыў з пачатку месяца да наступнага. Я наліў яму чарку гарэлкі. | 7981c566f1ebc17.mp3 | |
Ён тросся ўсім целам. Некалі ён зламаецца. Гэта было відавочна. | 722f720a41893f9.mp3 | |
Больш у яго не было пра што гаварыць. Ды яшчэ гэтыя заўсёдныя папрокі. | b70b20652bb3708.mp3 | |
Магчыма, жонка папракнула яго за сваё вартае жалю існаванне. | 986af6043e98748.mp3 | |
Ёй было сорак два гады, яна ўжо амаль адцвіла і расплылася, але не выглядала такой зношанай, | 7305b54760d0d0f.mp3 | |
Яе прыгнятаў страх недалёкай старасці. | a8b5c928ab69732.mp3 | |
Нешта раіць не мела сэнсу. Слухайце, Хасэ. | 9011b88d7fdb882.mp3 | |
Пасядзіце тут спакойна, колькі вам захочацца, мне трэба пайсці. | aa1919b536f6cb8.mp3 | |
Калі вам больш да густу каньяк, ён у шафе, тут ром. Там ляжаць газеты. | f56ef85a1a5fc53.mp3 | |
А пад вечар пойдзеце куды-небудзь з жонкай з гэтых чатырох сцен, ну хоць бы ў кіно. | 925b9099ccdb992.mp3 | |
Сёння галоўнае забыцца, а для гэтага не разважаць. | d8568f4ec87cfb1.mp3 | |
Гэта будзе каштаваць вам столькі ж, колькі дзве гадзіны ў кафэ, а атрымаеце куды больш. | b73a5891c7eeed1.mp3 | |
Адчуваючы дакор сумлення, я паляпаў яго па плячы. | 2601f8c04290d60.mp3 | |
Побач дзверы былі адчынены. Жанчына ўсхліпвала так гучна, што можна было пачуць з надворку. Я ішоў праз калідор. | 8b1f8a34413c2e8.mp3 | |
Няхай сабе, кіно заўсёды выручае. Там кожны можа памарыць. | 968d69122998643.mp3 | |
Наступныя дзверы былі прачынены. Адтуль падслухвалі. Пахла духамі. | f805231dbd23b1d.mp3 | |
Адзін раз у тыдзень шэф дыктаваў ёй да раніцы. | fb0237647892bfe.mp3 | |
Тут жыла Эрна Бёніх, сакратарка. Выгляд мела занадта элегантны, | d0ad75eb7ded578.mp3 | |
Назаўтра ў яго бываў вельмі дрэнны настрой, затое яна кожны вечар хадзіла на танцы. | ee70da49e5533dd.mp3 | |
Каб не было танцаў, не варта было б і жыць, гаварыла яна. У яе былі два сябры. | d1d8f77df999202.mp3 | |
Адзін кахаў яе і прыносіў кветкі, другога кахала яна і давала яму грошы. | 17b188f116bdda3.mp3 | |
Побач у пакоі жыў ротмістр, граф Арлоў, рускі эмігрант, кельнер, статыст на кіназдымках, | e91eb7042738487.mp3 | |
Ён выдатна іграў на гітары. | a32c0db2076c810.mp3 | |
Кожны вечар ён маліўся Казанскай Божай Маці, | 60d80e3587586ac.mp3 | |
Нападпітку быў плаксівы. | f19a1d2c8c387f7.mp3 | |
Наступныя дзверы, фраў Бэндэр, медыцынская сястра ў доме малюткі. | 5dbe6e5d2875e22.mp3 | |
Узрост, пяцьдзесят гадоў. Муж загінуў на вайне. | d2f69cc9ae2bce2.mp3 | |
Яшчэ побач Мюлер, казначэй-пенсіянер, сакратар таварыства філатэлістаў. | a98df9bc579e467.mp3 | |
Жывая калекцыя марак, больш нічога. Шчаслівы чалавек. У апошнія дзверы я пастукаў. | 9d4d0240eaa513e.mp3 | |
Ён быў студэнт другога курса. Каб закончыць гэтыя чатыры семестры, | 54dae4e8eae0256.mp3 | |
Як справы, Георгій? Нічога новага? Георгій Блок пахітаў галавой. | 78b9983e0b26bf4.mp3 | |
Заробленыя грошы скончыліся. Іх хопіць яшчэ месяцы на два. | f786320aaa47fc7.mp3 | |
Ён спрабаваў так-сяк, ну дзе-небудзь | eff468f25a9b775.mp3 | |
На руднік ён не мог вярнуцца, там цяпер ужо хапала сваіх беспрацоўных. | 908328a1397270f.mp3 | |
Тыдзень ён распаўсюджваў рэкламныя лісткі маргарынавай фабрыкі. | a3306ee2050a848.mp3 | |
Але фабрыка збанкрутавала. | 10ffc37c8246ed3.mp3 | |
Неўзабаве ён атрымаў месца разношчыка газет. | ae04acabf1b697e.mp3 | |
Уздыхнуў бы з палёгкай, праз тры дні яго спынілі двое ў касках, адабралі газеты, | ab79f14089ae42d.mp3 | |
Няма чаго лезці. У іх саміх хапае беспрацоўных. | 4572432e988d013.mp3 | |
І ўсё-такі ён выйшаў на наступнай раніцы, хоць ужо давялося заплаціць за падраныя газеты. | b6e9c7fa64dbea2.mp3 | |
Нехта збіў яго веласіпедам. | 466cc012475a02a.mp3 | |
Газеты паляцелі ў гразь, зноў заплаціў дзве маркі. | c2c62cc07718d1b.mp3 | |
Ён пайшоў трэці раз і вярнуўся з разадраным касцюмам і разбітым | ba89191e7afe48c.mp3 | |
Вось тады ён здаўся. | ae190c883bd72be.mp3 | |
Зараз у адчаі сядзеў у пакоі і зубрыў як вар'ят, быццам гэта мела нейкі сэнс. | 760136e1a6b4d1d.mp3 | |
Ён еў раз на дзень. | 3c2ba3d74ab5dfa.mp3 | |
Пры гэтым не мела значэння, закончыць ён астатнія курсы ці не, на працу можна было разлічваць не раней, | 272572bd11de974.mp3 | |
Я ўжо тады заўважыў, пасля рудніка, калі не займацца кожны дзень, адразу саб'ешся з тропу, | 0cc549f5ccdcfe7.mp3 |
End of preview. Expand
in Data Studio
README.md exists but content is empty.
- Downloads last month
- 12